«Κάθε χώρα θα πρέπει να έχει ένα κέντρο αναφοράς για τις Διάμεσες Πνευμονοπάθειες»

Ο Έλληνας Καθηγητής Δημοσθένης Μπούρος (MS, PhD, FERS, FAPSR, FCC) έχει αφιερώσει μεγάλο μέρος της επαγγελματικής του ζωής στη θεραπεία και την έρευνα για τις Διάμεσες Πνευμονοπάθειες (ΔΠ). Είδε από πρώτο χέρι να γίνονται διαθέσιμες ολοένα και περισσότερες πληροφορίες σχετικά με αυτήν την ομάδα παθήσεων και έγινε μάρτυρας της κυκλοφορίας του πρώτου φαρμάκου για την Ιδιοπαθή Πνευμονική Ίνωση (IPF). Σύμφωνα με τον Καθηγητή Μπούρο, «η διεθνής συνεργασία και οι διεπιστημονικές ομάδες σε κάθε κέντρο αναφοράς είναι καθοριστικής σημασίας στις ΔΠ.»

με μια σπάνια πάθηση που ανήκει στις ΔΠ, απαιτείται πολύς χρόνος για τη διάγνωση και τη θεραπευτική αντιμετώπιση των ασθενών 

Μια δύσκολη ασθένεια

Ως διευθυντής μιας Μονάδας Διάμεσων Πνευμονοπαθειών στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, ο Καθηγητής Μπούρος δέχεται περισσότερους από εκατό ασθενείς με ΔΠ κάθε χρόνο. «Εργάζομαι σε ένα εξειδικευμένο κέντρο αναφοράς για τις ΔΠ», εξηγεί ο Καθηγητής Μπούρος που συνδέεται επίσης με το Γενικό Νοσοκομείο Νοσημάτων Θώρακος «Η Σωτηρία». Ασχολείται με τις ΔΠ σχεδόν σαράντα χρόνια και έχει συγγράψει πολλά επιστημονικά άρθρα σχετικά με το αντικείμενο αυτό. «Οι ΔΠ αποτελούν ένα από τα δυσκολότερα πεδία της πνευμονολογίας» αναφέρει ο Καθηγητής Μπούρος «καθώς και της Ιατρικής εν γένει». Υπάρχουν σχεδόν πεντακόσιες διαφορετικές ασθένειες που ταξινομούνται ως ΔΠ και επομένως πολλοί ιατροί ενδέχεται να μην έχουν ακούσει λεπτομέρειες για κάποιες από αυτές ή να μην έχουν αντιμετωπίσει τέτοιο περιστατικό στη διάρκεια της ιατρικής τους εκπαίδευσης. Έτσι, με μια σπάνια πάθηση που ανήκει στις ΔΠ, απαιτείται πολύς χρόνος για τη διάγνωση και τη θεραπευτική αντιμετώπιση των ασθενών».

Νέα κριτήρια

Επειδή οι ΔΠ είναι σπάνιες παθήσεις, ο Καθηγητής Μπούρος πιστεύει ότι η ευαισθητοποίηση σχετικά με τις ΔΠ θα βοηθήσει πολύ. «Πιστεύω ότι κάτι τέτοιο απαιτείται τόσο για την ιατρική κοινότητα όσο και για το ευρύ κοινό». Σύμφωνα με τον Καθηγητή Μπούρο οι ενώσεις ασθενών και οι ιατρικές εταιρείες μπορούν να διαδραματίσουν σημαντικό ρόλο. «Πάρτε για παράδειγμα τα συνέδρια για τις σπάνιες παθήσεις» αναφέρει ο Καθηγητής Μπούρος «που μπορούν να ενημερώσουν τους γενικούς ιατρούς και πνευμονολόγους για ζητήματα που σχετίζονται με τις ΔΠ». Αν και απαιτείται μεγαλύτερη ευαισθητοποίηση ο Καθηγητής Μπούρος θεωρεί ευτύχημα το γεγονός ότι στις μέρες μας ολοένα και περισσότεροι ιατροί ενημερώνονται σχετικά με αυτές τις ασθένειες. «Παλαιότερα θεωρούσαμε ότι όλες οι μορφές πνευμονικής ίνωσης ταυτίζονται με την Ιδιοπαθή Πνευμονική Ίνωση (IPF)» εξηγεί ο Καθηγητής Μπούρος «αλλά αυτό είναι κάτι που αλλάζει». Αυτό το διάστημα, ο Έλληνας πνευμονολόγος συμμετέχει σε μια επιτροπή εμπειρογνωμόνων (ATS/ERS/JRS/ALAT) για τη δημοσίευση νέων διαγνωστικών κριτηρίων για την IPF. «Χρόνο με τον χρόνο, η εντατική έρευνα οδηγεί σε καλύτερη κατανόηση και αντιμετώπιση πολλών ΔΠ και ειδικότερα της IPF» αναφέρει ο Καθηγητής Μπούρος. «Υπάρχουν πράγματα που μπορούν να γίνουν προκειμένου να αποκτήσουμε μεγαλύτερη ακρίβεια στη διαγνωστική διαδικασία».

Συνεργασία

Ο Καθηγητής Μπούρος έχει πολλές συνεργασίες με πανεπιστήμια από ολόκληρο τον κόσμο για θέματα των ΔΠ. «Πιστεύω ότι οι διεθνείς συνεργασίες και τα εθνικά και διεθνή μητρώα (registries) έχουν μεγάλη σημασία για τις ΔΠ. Ένα από τα ζητήματα που διερευνούμε σε αυτό το επίπεδο είναι η πιθανότητα θεραπείας της πνευμονικής ίνωσης με βλαστοκύτταρα. Διεξάγουμε επίσης γενετική έρευνα για τη διερεύνηση των γονιδίων που εμπλέκονται στις ΔΠ». Ο Καθηγητής Μπούρος τονίζει πόσο σημαντική είναι η ύπαρξη κέντρων αναφοράς για τις ΔΠ σε κάθε χώρα. Τα κέντρα αυτά διευκολύνουν τη διεθνή συνεργασία ανάμεσα στους ερευνητές και επίσης είναι επωφελή για τη θεραπεία των ασθενών. «Κάθε ιατρός πρέπει να γνωρίζει πού να αποταθεί για να συμβουλευθεί έναν ειδικό ή πού να παραπέμψει έναν ασθενή που πάσχει από ένα δύσκολο νόσημα όπως είναι μια Διάμεση Πνευμονοπάθεια» αναφέρει ο Καθηγητής Μπούρος. «Τα περισσότερα περιστατικά ΔΠ δεν είναι καθόλου απλά γι' αυτό χρειαζόμαστε διεπιστημονικές ομάδες στα κέντρα αναφοράς που διαθέτουν την κλινική εμπειρία και τη γνώση για να αντιμετωπίσουν αυτές τις καταστροφικές νόσους».